mendico
Dictionary entries
- Entry →mendicus, mendica, mendicum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Cassell's Latin Dictionary
poor as a beggar, beggarly; paltry, pitiful;
abl. sg. (m.)abl. sg. (n.)dat. sg. (m.)dat. sg. (n.) - Entry →mendico, mendicare, mendicavi, mendicatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
beg for; be a beggar, go begging;
sg. pres. act. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...consedistis, hoc concitavit istam iudicii scaenam, panis datus mendico, et dilatata hac impotentiae nostrae opinione videamur amicos ferro..." - T
Persa
Titus Maccius Plautus
"...nullum Siculum acceperis: cum hac dote poteris vel mendico nubere. VIR. Quin tu me ducis, si quo ducturu..." - T
Stichus
Titus Maccius Plautus
"...olim in divitiis fuit: [ANT. Vosne latrones et mendicos homines magni penditis? SOR.] non tu me argento dedisti..." - T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...omni malitiast, tolerare eius egestatem volo. PHIL. De mendico male meretur qui ei dat quod edit aut bibat..."
