mendico, mendicare, mendicavi, mendicatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
beg for; be a beggar, go begging;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | mendico | mendicamus |
| 2 | mendicas | mendicatis |
| 3 | mendicat | mendicant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | mendicare |
| active | perfect | mendicavisse |
| passive | present | mendicari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | mendica | mendicate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | mendicato | mendicatote |
| 3 | mendicato | mendicanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | mendicare | mendicamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | mendicator | — |
| 3 | mendicator | mendicantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | mendicatus | mendicati |
| Gen. | mendicati | mendicatorum |
| Dat. | mendicato | — |
| Acc. | mendicatum | mendicatos |
| Voc. | mendicate | mendicati |
| Abl. | mendicato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | mendicata | mendicatae |
| Gen. | mendicatae | mendicatarum |
| Dat. | mendicatae | — |
| Acc. | mendicatam | mendicatas |
| Voc. | mendicata | mendicatae |
| Abl. | mendicata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | mendicatum | mendicata |
| Gen. | mendicati | mendicatorum |
| Dat. | mendicato | — |
| Acc. | mendicatum | mendicata |
| Voc. | mendicatum | mendicata |
| Abl. | mendicato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | mendicandus | — |
| Gen. | mendicandi | — |
| Dat. | mendicando | — |
| Acc. | mendicandum | — |
| Voc. | mendicande | — |
| Abl. | mendicando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | mendicanda | — |
| Gen. | mendicandae | — |
| Dat. | mendicandae | — |
| Acc. | mendicandam | — |
| Voc. | mendicanda | — |
| Abl. | mendicanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | mendicandum | — |
| Gen. | mendicandi | — |
| Dat. | mendicando | — |
| Acc. | mendicandum | — |
| Voc. | mendicandum | — |
| Abl. | mendicando | — |
Supines
accusative: mendicatum; ablative: mendicatu
Examples
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...omni malitiast, tolerare eius egestatem volo. PHIL. De mendico male meretur qui ei dat quod edit aut bibat..."Stichus
Titus Maccius Plautus
"...olim in divitiis fuit: [ANT. Vosne latrones et mendicos homines magni penditis? SOR.] non tu me argento dedisti..."Persa
Titus Maccius Plautus
"...nullum Siculum acceperis: cum hac dote poteris vel mendico nubere. VIR. Quin tu me ducis, si quo ducturu..."IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...consedistis, hoc concitavit istam iudicii scaenam, panis datus mendico, et dilatata hac impotentiae nostrae opinione videamur amicos ferro..."
