mandet
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. pres. act. subj. 3rd - Entry →mando, mandere, mandi, mansus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Lesser
chew, champ, masticate, gnaw; eat, devour; lay waste;
sg. fut. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...atque usurpamus, ut quibus velit populus Romanus honores mandet. Quid tandem est cur caelum ac terras misceant..." - D
Satura VIII
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...exucta medullis. respice quid moneant leges, quid curia mandet, praemia quanta bonos maneant, quam fulmine iusto et Capito..." 
Liber Septimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...patri, si prope sit, dematque minas nec talia mandet. 'quod Iouis imperium, magno quid ab aethere portas?' occupat..."
Liber Octavus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...uulgus habenis, cui latus Euphratae, cui Caspia limina mandet; sumere tunc arcus ipsumque onerare ueretur patris equum uisusque..."- P
Liber II
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Georgics
"...tamen haec quoque, si quis inserat aut scrobibus mandet mutata subactis, exuerint siluestrem animum, cultuque frequenti in quascumque..." - P
Aeneid IX
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...aetas. sit qui me raptum pugna pretiove redemptum mandet humo, solita aut si qua id Fortuna vetabit, absenti..."
