mando, mandere, mandi, mansus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

chew, champ, masticate, gnaw; eat, devour; lay waste;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1mandomandimus
2mandismanditis
3manditmandunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmandere
activeperfectmandisse
passivepresentmandi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
mande
mandite
future
PersonSingularPlural
2
mandito
manditote
3
mandito
mandunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
mandere
mandimini
future
PersonSingularPlural
2
manditor
—
3
manditor
manduntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mansus
mansi
Gen.
mansi
mansorum
Dat.
manso
—
Acc.
mansum
mansos
Voc.
manse
mansi
Abl.
manso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mansa
mansae
Gen.
mansae
mansarum
Dat.
mansae
—
Acc.
mansam
mansas
Voc.
mansa
mansae
Abl.
mansa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mansum
mansa
Gen.
mansi
mansorum
Dat.
manso
—
Acc.
mansum
mansa
Voc.
mansum
mansa
Abl.
manso
—

Supines

accusative: mansum; ablative: mansu