mandavit
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...copiam. inconciliastin eum qui mandatust tibi, ille qui mandavit, eum exturbasti ex aedibus? edepol mandatum pulchre et curatum..."Mostellaria
Titus Maccius Plautus
"...amicas emite liberate, pascite parasitos, obsonate pollucibiliter. haecine mandavit tibi, quom peregre hinc it, senex? hocine modo..."Mercator
Titus Maccius Plautus
"...Tace modo: senex est quidam, qui illam mandavit mihi ut emerem ad istanc faciem. CHAR. At mihi quidam..."Epidicus
Titus Maccius Plautus
"...prius quam hinc ad legionem abiit domo, ipsus mandavit mi, ab lenone ut fidicina, quam amabat, emeretur sibi..."Capitula
Aulus Gellius
"...nonnumquam etiam contra, si id speres ei, qui mandavit, utilius fore; superque ea quaestione expositae diversae sententiae..."Liber VI
Aulus Gellius
"...Nepos in libro exemplorum quinto id quoque litteris mandavit multis in senatu placuisse, ut hi, qui redire nollent..."Liber IV
Aulus Gellius
"...quae Aristoxenus quasi magis comperta de Pythagora memoriae mandavit; et quae item Plutarchus in eundem modum de eodem..."Liber I
Aulus Gellius
"...nonnumquam etiam contra, si id speres ei, qui mandavit, utilius fore; superque ea quaestione expositae diversae sententiae..."