mandavit
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
- T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...copiam. inconciliastin eum qui mandatust tibi, ille qui mandavit, eum exturbasti ex aedibus? edepol mandatum pulchre et curatum..." - T
Mostellaria
Titus Maccius Plautus
"...amicas emite liberate, pascite parasitos, obsonate pollucibiliter. haecine mandavit tibi, quom peregre hinc it, senex? hocine modo..." - T
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...Tace modo: senex est quidam, qui illam mandavit mihi ut emerem ad istanc faciem. CHAR. At mihi quidam..." - T
Epidicus
Titus Maccius Plautus
"...prius quam hinc ad legionem abiit domo, ipsus mandavit mi, ab lenone ut fidicina, quam amabat, emeretur sibi..." - A
Capitula
Aulus Gellius
"...nonnumquam etiam contra, si id speres ei, qui mandavit, utilius fore; superque ea quaestione expositae diversae sententiae..." - A
Liber VI
Aulus Gellius
"...Nepos in libro exemplorum quinto id quoque litteris mandavit multis in senatu placuisse, ut hi, qui redire nollent..." - A
Liber IV
Aulus Gellius
"...quae Aristoxenus quasi magis comperta de Pythagora memoriae mandavit; et quae item Plutarchus in eundem modum de eodem..." - A
Liber I
Aulus Gellius
"...nonnumquam etiam contra, si id speres ei, qui mandavit, utilius fore; superque ea quaestione expositae diversae sententiae..."