mandaverunt
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
pl. perf. act. ind. 3rd
Examples
- A
Liber I
Aulus Gellius
"...eorum, qui vitas resque gestas clarorum hominum memoriae mandaverunt, eum Chilonem in vitae suae postremo, cum iam inibi..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...viderunt laxatam custodiam, detraxere nocte pendentem supremoque mandaverunt officio. At miles circumscriptus dum desidet, ut postero die vidit..." - M
XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...sepulcra et admetire tumulis! ibi sunt, qui mandaverunt. quid aliud effecisti adferendo frumentum, quam ut nos, quod adhuc..."