mandaverunt
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
pl. perf. act. ind. 3rd
Examples
Liber I
Aulus Gellius
"...eorum, qui vitas resque gestas clarorum hominum memoriae mandaverunt, eum Chilonem in vitae suae postremo, cum iam inibi..."SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...viderunt laxatam custodiam, detraxere nocte pendentem supremoque mandaverunt officio. At miles circumscriptus dum desidet, ut postero die vidit..."XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...sepulcra et admetire tumulis! ibi sunt, qui mandaverunt. quid aliud effecisti adferendo frumentum, quam ut nos, quod adhuc..."