mandaverit
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. futperf. act. ind. 3rdsg. perf. act. subj. 3rd
Examples
- A
Capitula
Aulus Gellius
"...historiae de Atilio Regulo a Carthaginiensibus capto litteris mandaverit; quid etiam Tuditanos super eodem Regulo scripserit. V. Quod..." - A
Liber X
Aulus Gellius
"...quartumque". II. Quid Aristoteles de numero puerperii memoriae mandaverit. I. Aristoteles philosophus memoriae tradidit mulierem in Aegypto..." - A
Liber VII
Aulus Gellius
"...historiae de Atilio Regulo a Carthaginiensibus capto litteris mandaverit; quid etiam Tuditanus super eodem Regulo scripserit.1 Quod satis..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...defunctum ignavo questu, sed quae voluerit meminisse, quae mandaverit exequi. flebunt Germanicum etiam ignoti: vindicabitis..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...metuebat. qua haesitatione postremo eo provectus est ut mandaverit quibusdam provincias, quos egredi urbe non erat passurus..."