mandaverat
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. pluperf. act. ind. 3rd
Examples

Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...pace triumphum laudem et opes tantas? nec qui mandaverat ausus expectare fuit: gaudet Trasimennus et Alpes Cannensesque animae..."Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...usus. His domi ob has causas amplissimos magistratus mandaverat atque eos extra ordinem in senatum legendos curaverat agrosque..."Liber II
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...diligentiam remittunt. Caesar enim per litteras Trebonio magnopere mandaverat, ne per vim oppidum expugnari pateretur, ne gravius permoti..."Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...cuius memoria orbem terrarum gloria pervagetur. At ille mandaverat caveratque, ut divinum illud et immortale factum versibus inscriberetur..."
