mandatus
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
- T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...adulescentem, quem esse corruptum vides, qui tuae mandatus est fide et fiduciae, quin eum restituis, quin ad frugem..." Liber XIV
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...tegent. XXIX Causea. In Pompeiano tecum spectabo theatro: Mandatus populo vela negare solet. XXX Venabula. Excipient apros expectabuntque..."- T
Liber XXV
Titus Livius (Livy)
"...idem negotii P. Cornelio datum, cui et dilectus mandatus erat; isque per fora conciliabulaque edixit ut conquisitio uolonum..." - T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...creati sunt nec cuiquam eorum praeter Terentium consulem mandatus honos quem non iam antea gessisset, praeteritis aliquot fortibus..."