mandaturum
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
acc. sg. fut. act. part.acc. sg. fut. act. part.nom. sg. fut. act. part.voc. sg. fut. act. part.
Examples
Liber XXXIII
Titus Livius (Livy)
"...irae et legatos se Rhodum missurum respondit iisque mandaturum ut renouarent uetusta iura cum ea ciuitate sua maiorumque..."Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...Romanum consuesse. legatos Romanos in Africa fore, quibus mandaturum senatum ut Verminae pacis dent leges, liberum arbitrium eius..."
