mandatam
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
acc. sg. perf. pass. part.
Examples
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...ille amico et benevolenti suo sodali sedulo rem mandatam exsequitur. ipsus neque amat nec tu creduas. LYD. Itane..."Atticus
Cornelius Nepos from LIBER DE LATINIS HISTORICIS
"...quod semel annuisset, tanta erat cura, ut non mandatam, sed suam rem videretur agere. Numquam suscepti negotii..."Metamorphoses VII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...parentum, imperiumque peti totius Achaidos addit. sic ubi mandatam iuvit facundia causam, Aeacus, in capulo sceptri nitente sinistra..."