mandatam
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
acc. sg. perf. pass. part.
Examples
- T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...ille amico et benevolenti suo sodali sedulo rem mandatam exsequitur. ipsus neque amat nec tu creduas. LYD. Itane..." - C
Atticus
Cornelius Nepos from LIBER DE LATINIS HISTORICIS
"...quod semel annuisset, tanta erat cura, ut non mandatam, sed suam rem videretur agere. Numquam suscepti negotii..." - P
Metamorphoses VII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...parentum, imperiumque peti totius Achaidos addit. sic ubi mandatam iuvit facundia causam, Aeacus, in capulo sceptri nitente sinistra..."