mandaretur
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. imperf. pass. subj. 3rd
Examples
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...scitum populi fieret aut litteris mandaretur, quod, nisi impetrarent, maior a repulsa ignominia esset. praefecti classis id unius..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...citius lapsa res est repetitumque duobus uti mandaretur consulum nomen imperiumque. Decemviri creati Ap. Claudius, T. Genucius..."Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...toti rei publicae parem, ita quaecumque pars sibi mandaretur eius tutelam suscepturum. tum Asinius Gallus 'interrogo' inquit, 'Caesar..."
