mandantis
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
gen. sg. pres. act. part.
Examples
- G
Divus Vespasianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...falsae defuncti Othonis ad Vespasianum, extrema obtestatione ultionem mandantis et ut rei p. subveniret optantis; simul rumor dissipatus..." 
Liber Duodecimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...bella ciet bellumque minatur, grande fremens, nimiumque memor mandantis, et ipsum iam prope, iam medios operire cohortibus agros..."- G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...hominum genus vice sua fungereris. Fungeris enim, sufficisque mandanti, quum tibi dies omnis summa cum utilitate nostra..."
