mandanti
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
abl. sg. pres. act. part.dat. sg. pres. act. part.
Examples
Divus Vespasianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...falsae defuncti Othonis ad Vespasianum, extrema obtestatione ultionem mandantis et ut rei p. subveniret optantis; simul rumor dissipatus..."
Liber Duodecimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...bella ciet bellumque minatur, grande fremens, nimiumque memor mandantis, et ipsum iam prope, iam medios operire cohortibus agros..."Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...hominum genus vice sua fungereris. Fungeris enim, sufficisque mandanti, quum tibi dies omnis summa cum utilitate nostra..."
