mandandi
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
gen. sg. fut. pass. part.gen. sg. fut. pass. part.nom. pl. fut. pass. part.voc. pl. fut. pass. part.
Examples
- M
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...sunt partes. X. Protagoran transeo, qui interrogandi respondendi mandandi precandi (quod eucholen dixit) partes solas putat. Plato..." - T
Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...Sempronius Gracchus admodum adulescens, quod tum perrarum in mandandis sacerdotiis erat. quadrigae aureae eo anno in Capitolio positae..."
