mandandi
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
gen. sg. fut. pass. part.gen. sg. fut. pass. part.nom. pl. fut. pass. part.voc. pl. fut. pass. part.
Examples
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...sunt partes. X. Protagoran transeo, qui interrogandi respondendi mandandi precandi (quod eucholen dixit) partes solas putat. Plato..."Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...Sempronius Gracchus admodum adulescens, quod tum perrarum in mandandis sacerdotiis erat. quadrigae aureae eo anno in Capitolio positae..."
