mandabo
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. fut. act. ind. 1st
Examples
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...cauto opust: non ipse emam, sed Lysimacho amico mandabo. is se ad portum dixerat ire dudum. me moror..."
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...puppe dabo placidumque pia tellure reponam et Stygiis mandabo deis.' mulcetur honoris muneribus tingitque genas, dein talia reddit..."
