mandabo
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. fut. act. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...cauto opust: non ipse emam, sed Lysimacho amico mandabo. is se ad portum dixerat ire dudum. me moror..." 
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...puppe dabo placidumque pia tellure reponam et Stygiis mandabo deis.' mulcetur honoris muneribus tingitque genas, dein talia reddit..."
