mandabat
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. imperf. act. ind. 3rd
Examples
- G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...notos, sicubi infestis spectatoribus dimicarent, vi rapiendos reservandosque mandabat. Tirones neque in ludo neque per lanistas..." - M
Liber X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...tamen aliquando ab iis quibus inquirenda quaedam mandabat deceptus est. Tractavit etiam omnem fere studiorum materiam: CXXIX..." - P
Metamorphoses IX
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...dixerat, et lacrimis vultum lavere profusis, tam qui mandabat, quam cui mandata dabantur. sed tamen usque suum vanis..." - P
Metamorphoses VI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...pietas ulla est, ad me, Philomela, redito!' mandabat pariterque suae dabat oscula natae, et lacrimae mites inter mandata..." - P
Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...victoris clementer deditis consulturum. simul in urbe[m] mandabat, nullum proelio[rum] finem exspectarent, nisi succederetur Suetonio, cuius..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...suas Caesar spectatissimo cuique, quibusdam ignotis ex fama mandabat, semelque adsumpti tenebantur prorsus sine modo, cum plerique isdem..."