mandabat
Dictionary entries
- Entry →mando, mandare, mandavi, mandatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
entrust, commit to one's charge, deliver over; commission; order, command;
sg. imperf. act. ind. 3rd
Examples
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...notos, sicubi infestis spectatoribus dimicarent, vi rapiendos reservandosque mandabat. Tirones neque in ludo neque per lanistas..."Liber X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...tamen aliquando ab iis quibus inquirenda quaedam mandabat deceptus est. Tractavit etiam omnem fere studiorum materiam: CXXIX..."Metamorphoses IX
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...dixerat, et lacrimis vultum lavere profusis, tam qui mandabat, quam cui mandata dabantur. sed tamen usque suum vanis..."Metamorphoses VI
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...pietas ulla est, ad me, Philomela, redito!' mandabat pariterque suae dabat oscula natae, et lacrimae mites inter mandata..."Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...victoris clementer deditis consulturum. simul in urbe[m] mandabat, nullum proelio[rum] finem exspectarent, nisi succederetur Suetonio, cuius..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...suas Caesar spectatissimo cuique, quibusdam ignotis ex fama mandabat, semelque adsumpti tenebantur prorsus sine modo, cum plerique isdem..."