lamentata
Dictionary entries
- Entry →lamento, lamentare, lamentavi, lamentatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Whitaker
- Age:
- Later
lament; utter cries of grief; bewail; lament for; complain that;
abl. sg. perf. pass. part.acc. pl. perf. pass. part.nom. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part. - Entry →lamentor, lamentari, lamentatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
lament; utter cries of grief; bewail; lament for; complain that;
abl. sg. perf. part.acc. pl. perf. part.nom. sg. perf. part.nom. pl. perf. part.voc. sg. perf. part.voc. pl. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...luctu exterarum gentium multitudo circulatim suo quaeque more lamentata est praecipueque Iudaei, qui etiam noctibus continuis bustum frequentarunt..." - G
Vitellius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...legiones et appellatum imperatorem pro afflicto statim lamentata sit. Pueritiam primamque adulescentiam Capreis egit inter Tiberiana scorta..." 
Liber Duodecimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...confisa malis propiorque timeri: nocte uelut Phrygia cum lamentata resultant Dindyma, pinigeri rapitur Simoentis ad amnem dux uesana..."
