Skip to content

lamento

lamento, lamentare, lamentavi, lamentatus

Verb · 1st conjugation

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Whitaker
Age:
Later

lament; utter cries of grief; bewail; lament for; complain that;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1lamentolamentamus
2lamentaslamentatis
3lamentatlamentant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentlamentare
activeperfectlamentavisse
passivepresentlamentari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
lamenta
lamentate
future
PersonSingularPlural
2
lamentato
lamentatote
3
lamentato
lamentanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
lamentare
lamentamini
future
PersonSingularPlural
2
lamentator
—
3
lamentator
lamentantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
lamentatus
lamentati
Gen.
lamentati
lamentatorum
Dat.
lamentato
—
Acc.
lamentatum
lamentatos
Voc.
lamentate
lamentati
Abl.
lamentato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
lamentata
lamentatae
Gen.
lamentatae
lamentatarum
Dat.
lamentatae
—
Acc.
lamentatam
lamentatas
Voc.
lamentata
lamentatae
Abl.
lamentata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
lamentatum
lamentata
Gen.
lamentati
lamentatorum
Dat.
lamentato
—
Acc.
lamentatum
lamentata
Voc.
lamentatum
lamentata
Abl.
lamentato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
lamentandus
—
Gen.
lamentandi
—
Dat.
lamentando
—
Acc.
lamentandum
—
Voc.
lamentande
—
Abl.
lamentando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
lamentanda
—
Gen.
lamentandae
—
Dat.
lamentandae
—
Acc.
lamentandam
—
Voc.
lamentanda
—
Abl.
lamentanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
lamentandum
—
Gen.
lamentandi
—
Dat.
lamentando
—
Acc.
lamentandum
—
Voc.
lamentandum
—
Abl.
lamentando
—

Supines

accusative: lamentatum; ablative: lamentatu

Text excerpts

Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

No examples found.