irrumarent
Dictionary entries
- Entry →irrumo, irrumare, irrumavi, irrumatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
force receptive male oral sex; treat in shameful manner; abuse; defile; (rude);
pl. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
Liber II
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...satis esse uindicatum? Erras: iste potest et irrumare. 5 Mollis erat facilisque uiris Poeantius heros: uolnera sic Paridis..."Liber IV
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...rubeat et sit irata. O Paule, malus es: irrumare uis solus. Qua uicina pluit Vipsanis porta columnis..."- G
Poems
Gaius Valerius Catullus from Catullus' Poems
"...ducenti, non putatis ausurum me una ducentos irrumare sessores? atqui putate: namque totius vobis frontem tabernae sopionibus scribam..."
