iro
Dictionary entries
- Entry →iro, irare, iravi, iratus
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Medieval
get/be/become angry; fly into a rage; be angry at (with DAT); feel resentment;
sg. pres. act. ind. 1st - Entry →eo, ire, ivi(ii), itus
Verb
- Frequency:
- Very Frequent
go, walk; march, advance; pass; flow; pass (time); ride; sail;
sg. futperf. act. ind. 1st - —
Syncopated perfect often drops the 'v' and contracts vowel
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
Liber V
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...tussis. Excussi loculosque sacculumque: Croeso diuitior licet fuissem, Iro pauperior forem, Charine, si conchem totiens meam comesses..."Liber VI
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...nemus. Cum sis tam pauper quam nec miserabilis Iros, tam iuuenis quam nec Parthenopaeus erat, tam fortis quam..."- M
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...fortunae quibusdam mala contemptum, sicut Thersitae atque Iro, quibusdam bona vitiis corrupta odium attulerunt, XX. ut Nirea inbellem..."
