iracunde
Dictionary entries
- Entry →iracundus, iracunda, iracundum:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
- Age:
- Medieval
angry; hot-tempered; enraged; furious;
voc. sg. (m.) - Entry →iracunde, iracundius, iracundissime:
Adverb
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
angrily, irately; irritably; passionately; w/anger; w/proneness to anger;
Examples
- T
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...aliam posthac invenito quam habeas frustratui. MEN. Nimis iracunde hercle tandem. heus tu, tibi dico, mane, redi. etiamne..." - T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...illum. duc te ab aedibus. PAR. Nimis iracunde. PIST. At scin quam iracundus siem? ne tibi hercle haud..." - T
Asinaria
Titus Maccius Plautus
"...domum, abscede hinc, molestus ne sis. MERC. Nimis iracunde. non decet superbum esse hominem servom. LEON. Malo hercle..." - M
Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...neque enim acute tantum ac venuste, sed stulte iracunde timide dicta ac facta ridentur, ideoque anceps eius..."
