interpellante
Dictionary entries
- Entry →interpello, interpellare, interpellavi, interpellatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
interrupt, break in on; interpose an objection; disturb, hinder, obstruct;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
Vitellius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...eadem illa, verum e libello testatus est. Rursus interpellante milite ac populo et ne deficeret hortante omnemque operam..."Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...necari sub crate iusserat concursu facto, ipse ad interpellantes poenam vecors de tribunali decurrit. Ibi cum submoventes passim..."
