interpellante
Dictionary entries
- Entry →interpello, interpellare, interpellavi, interpellatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
interrupt, break in on; interpose an objection; disturb, hinder, obstruct;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
- G
Vitellius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...eadem illa, verum e libello testatus est. Rursus interpellante milite ac populo et ne deficeret hortante omnemque operam..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...necari sub crate iusserat concursu facto, ipse ad interpellantes poenam vecors de tribunali decurrit. Ibi cum submoventes passim..."
