interemptorum
Dictionary entries
- Entry →interemo, interemere, interemi, interemptus
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
do away with; kill, cut off from life; extinguish; put an end to, destroy;
gen. pl. perf. pass. part.gen. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
De grammaticis
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius)
"...morte parentum, una atque eadem die inimicorum dolo interemptorum, destitutus, primo apparituram magistratibus fecit; deinde in Macedonia corniculo..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...exsilium acti sunt, absentiumque bona iuxta atque interemptorum divisui fuere. Largitiones inde praedaeque; et dulcedine privati commodi sensus..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...parum constabat; colonorum additus numerus, agerque iis bello interemptorum adsignatus. Siccitate eo anno plurimum laboratum est, nec caelestes..."
