interemo, interemere, interemi, interemptus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

do away with; kill, cut off from life; extinguish; put an end to, destroy;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interemointeremimus
2interemisinteremitis
3interemitinteremunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinteremere
activeperfectinteremisse
passivepresentinteremi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
intereme
interemite
future
PersonSingularPlural
2
interemito
interemitote
3
interemito
interemunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
interemere
interemimini
future
PersonSingularPlural
2
interemitor
—
3
interemitor
interemuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interemptus
interempti
Gen.
interempti
interemptorum
Dat.
interempto
—
Acc.
interemptum
interemptos
Voc.
interempte
interempti
Abl.
interempto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interempta
interemptae
Gen.
interemptae
interemptarum
Dat.
interemptae
—
Acc.
interemptam
interemptas
Voc.
interempta
interemptae
Abl.
interempta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interemptum
interempta
Gen.
interempti
interemptorum
Dat.
interempto
—
Acc.
interemptum
interempta
Voc.
interemptum
interempta
Abl.
interempto
—

Supines

accusative: interemptum; ablative: interemptu

Examples

No examples found.