infitiamur
Dictionary entries
- Entry →infitior, infitiari, infitiatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Lesser
deny; not confess/acknowledge; withhold; disown; repudiate (claim); contradict;
pl. pres. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber VII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...dicere quid id vocetur, quia totum crimen infitiamur. Interim quaeritur hoc an hoc: furtum an sacrilegium (non quin..." 
Liber Septimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...magis adnatet umbra Lechaeo. nos te lugenti, puer, infitiamur Auerno, maestaque perpetuis sollemnia iungimus astris, nunc festina cohors..."
Liber Nonus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...effractamque aperit uictoribus urbem. cui super adsistens, 'non infitiamur honorem mortis' ait 'refer huc oculos, ego uulneris auctor..."
