infacundus
Dictionary entries
- Entry →infacundus, infacunda -um, infacundior -or -us, infacundissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
unable to express oneself fluently, not eloquent; slow of speech (COMP);
nom. sg. (m.)
Examples
- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...etiam pudicitiam eius aggressus est. Nec deformis aut infacundus iuvenis castae videbatur, conciliante gratiam ancilla ac subinde dicente..." - T
Liber X
Titus Livius (Livy)
"...verbis fuerat; et cum Volumnius, causa superior, ne infacundus quidem adversus eximiam eloquentiam collegae visus esset, cavillansque Appius..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...patres offendit. Et tribunus plebis, vir acer nec infacundus, nactus inter adversarios superbum ingenium immodicamque linguam, quam inritando..."