indutum
Dictionary entries
- Entry →induo, induere, indui, indutus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
put on, clothe, cover; dress oneself in; [se induere => to impale oneself];
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...sanus es? occisast haec res. non ego te indutum foras exire vidi pallam? MEN. Vae capiti tuo. omnis..." - P
Eunuchus
Publius Terentius Afer (Terence)
"...fuisse, ubi vestem vidit illam esse eum indutum pater? quid est? iam scis te perisse? PA. ehem quid..." 
Liber Tertius
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...nitidis Albana ferentem dona comis sanctoque indutum Caesaris auro visceribus complexa tuis, sertisque dedisti, oscula anhela meis..."- P
Aeneid X
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...missile libro, nunc adsint! voveo praedonis corpore raptis indutum spoliis ipsum te, Lause, tropaeum Aeneae.' dixit, stridentemque eminus..."
