indignato
Dictionary entries
- Entry →indignor, indignari, indignatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
deem unworthy, scorn, regard with indignation, resent, be indignant;
abl. sg. perf. part.abl. sg. perf. part.dat. sg. perf. part.dat. sg. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Primus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...arma ratemque putet. classes et Pontica signa atque indignatos temerato litore reges mente agitet semperque metu decurrat..."- G
de Bello Hispaniensi
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...transfuga nuntiavit Pompeium et Labienum de iugulatione oppidanorum indignatos esse. Vigilia secunda propter multitudinem telorum turris lignea quae..." - T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...terrae quas duo diversa maria amplectantur Carthaginiensium essent. Indignatos deinde quod quicumque Saguntum obsedissent velut ob noxam sibi..."
