indignarer
Dictionary entries
- Entry →indignor, indignari, indignatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
deem unworthy, scorn, regard with indignation, resent, be indignant;
sg. imperf. subj. 1st
Examples
- L
Libri XIV-XV
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...vivitur. Placet: pare. Non placet: quacumque vis exi. Indignare si quid in te iniqui proprie constitutum..." - M
XIV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...quod desinit, sibi debet. Homo igitur, qui merito indignarer, si hoc tantum fecisset aliquis, ut diligi desinerem, quanto..."