indignandos
Dictionary entries
- Entry →indignor, indignari, indignatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
deem unworthy, scorn, regard with indignation, resent, be indignant;
acc. pl. fut. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Liber XVI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...debes itaque causas doloris accersere nec levia incommoda indignando cumulare. Non hortor ut nitaris et surgas..." - L
Liber XX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...graue quod leuiter excipias, quam indignandum nihil ipse indignando adstruas. (2) Non habet panem meus pistor;sed habet..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...publica quam sua cum dis hominibusque accusandis senesceret, indignando mirandoque ubi illi viri essent qui secum Veios Faleriosque..." - T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...Maurorum iam factam uideamus? Qui modo Saguntum oppugnari indignando non homines tantum sed foedera et deos ciebamus, scandentem..."
