indignabuntur
Dictionary entries
- Entry →indignor, indignari, indignatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
deem unworthy, scorn, regard with indignation, resent, be indignant;
pl. fut. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Epistola ad Caesarem I
Gaius Sallustius Crispus (Sallust) from SPURIA
"...saevitia, quaeve tempestates hominum nobilium futurae sint; quum indignabuntur omnia, funditus misceri, antiquis civibus hanc servitutem imponi, regnum..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...eadem audire mereantur: et illi, quod non audiant, indignabuntur. LXXIV. Nihil magis possum proprie dicere, quam quod dictum..."
