indigentes
Dictionary entries
- Entry →indigens, (gen.), indigentis:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
indigent, needy; not self-sufficient; poor; destitute;
acc. pl. (m./f.)nom. pl. (m./f.)voc. pl. (m./f.) - Entry →indigeo, indigere, indigui, -:
Verb · 2nd conjugation
- Frequency:
- Lesser
need, lack, require (w/GEN or ABL);
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
- T
Rudens
Titus Maccius Plautus
"...Mulieres duae innocentes intus hic sunt, tui indigentes auxili, quibus advorsum ius legesque insignite iniuria hic facta..." - T
Cistellaria
Titus Maccius Plautus
"...invidia summa. suarum opum nos volunt esse indigentes. nostra copia nil volunt nos potesse 29-30 suique omnium..." - G
de Bello Hispaniensi
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...quoniam ad hanc fortunam reciderunt ut cives Romani indigentes praesidii, et propter patriae luctuosam perniciem ducimur hostium numero..."
