indictus
Dictionary entries
- Entry →indictus, indicta, indictum:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
not said/mentioned; (~ cause, without the case's being pleaded); unheard;
nom. sg. (m.) - Entry →indico, indicere, indixi, indictus:
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Lesser
declare publicly; proclaim, announce; appoint; summon;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
- P
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...tegit, falcati comminus enses. Nec tu carminibus nostris indictus abibis, Oebale, quem generasse Telon Sebethide nympha fertur, Teleboum..." - T
Liber XL
Titus Livius (Livy)
"...priusquam hi consules uenirent ad exercitum, qui Pisas indictus erat, praeerat A. Postumius. frater Q. Fuluii M. Fuluius..." - T
Liber X
Titus Livius (Livy)
"...caput Iovi sacraretur. Tum exercitus omnis Aquiloniam est indictus. Ad sexaginta milia militum quod roboris in Samnio erat..."
