indictus
Dictionary entries
- Entry →indictus, indicta, indictum:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
not said/mentioned; (~ cause, without the case's being pleaded); unheard;
nom. sg. (m.) - Entry →indico, indicere, indixi, indictus:
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Lesser
declare publicly; proclaim, announce; appoint; summon;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...tegit, falcati comminus enses. Nec tu carminibus nostris indictus abibis, Oebale, quem generasse Telon Sebethide nympha fertur, Teleboum..."Liber XL
Titus Livius (Livy)
"...priusquam hi consules uenirent ad exercitum, qui Pisas indictus erat, praeerat A. Postumius. frater Q. Fuluii M. Fuluius..."Liber X
Titus Livius (Livy)
"...caput Iovi sacraretur. Tum exercitus omnis Aquiloniam est indictus. Ad sexaginta milia militum quod roboris in Samnio erat..."
