incusantes
Dictionary entries
- Entry →incuso, incusare, incusavi, incusatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
accuse, blame, criticize, condemn;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...Turbato per metum ludicro maesti parentes virginum profugiunt, incusantes violati hospitii foedus deumque invocantes cuius ad sollemne ludosque..." - T
Liber XXV
Titus Livius (Livy)
"...capita et alii manus ad caelum tendere deos incusantes, alii strati humi suum quisque nominatim ducem implorare. neque..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...deerant qui vellent, fessi morbis et intemperiem caeli incusantes; robora tamen legionibus alisque subtracta, convulsum castrorum decus, viginti..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...posthabitam decies sestertii dote solatus est. Saevitiam annonae incusante plebe statuit frumento pretium quod emptor penderet, binosque nummos..."
