incuso, incusare, incusavi, incusatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

accuse, blame, criticize, condemn;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incusoincusamus
2incusasincusatis
3incusatincusant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincusare
activeperfectincusavisse
passivepresentincusari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incusa
incusate
future
PersonSingularPlural
2
incusato
incusatote
3
incusato
incusanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incusare
incusamini
future
PersonSingularPlural
2
incusator
—
3
incusator
incusantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incusatus
incusati
Gen.
incusati
incusatorum
Dat.
incusato
—
Acc.
incusatum
incusatos
Voc.
incusate
incusati
Abl.
incusato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incusata
incusatae
Gen.
incusatae
incusatarum
Dat.
incusatae
—
Acc.
incusatam
incusatas
Voc.
incusata
incusatae
Abl.
incusata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incusatum
incusata
Gen.
incusati
incusatorum
Dat.
incusato
—
Acc.
incusatum
incusata
Voc.
incusatum
incusata
Abl.
incusato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incusandus
—
Gen.
incusandi
—
Dat.
incusando
—
Acc.
incusandum
—
Voc.
incusande
—
Abl.
incusando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incusanda
—
Gen.
incusandae
—
Dat.
incusandae
—
Acc.
incusandam
—
Voc.
incusanda
—
Abl.
incusanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incusandum
—
Gen.
incusandi
—
Dat.
incusando
—
Acc.
incusandum
—
Voc.
incusandum
—
Abl.
incusando
—

Supines

accusative: incusatum; ablative: incusatu