increpitus
Dictionary entries
- Entry →increpo, increpare, increpui, increpitus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
rebuke, chide, reprove; protest at/indignantly, complain loudly/scornfully;; rattle, snap, clash, roar, twang, make noise; (alarm/danger); strike noisily;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
- G
Divus Vespasianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...clavum adversus patris voluntatem impetrarat, eoque nomine graviter increpitus. Peregrinatione Achaica inter comites Neronis, cum cantante..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...decernerent. nihilo lenioribus, quam absens, senatorum aliquot orationibus increpitus neutra impetrata re in prouinciam redit. Alter consul Postumius..." - T
Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...quidem hoste rediens, adeo grauiter est ab consule increpitus ut per eum stetisse diceretur quo minus accepta..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...alternis inconditi versus militari licentia iactati quibus consul increpitus, Meneni celebre nomen laudibus fuit, cum ad omnem mentionem..."