increpitus
Dictionary entries
- Entry →increpo, increpare, increpui, increpitus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
rebuke, chide, reprove; protest at/indignantly, complain loudly/scornfully;; rattle, snap, clash, roar, twang, make noise; (alarm/danger); strike noisily;
nom. sg. perf. pass. part.
Examples
Divus Vespasianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...clavum adversus patris voluntatem impetrarat, eoque nomine graviter increpitus. Peregrinatione Achaica inter comites Neronis, cum cantante..."Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...decernerent. nihilo lenioribus, quam absens, senatorum aliquot orationibus increpitus neutra impetrata re in prouinciam redit. Alter consul Postumius..."Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...quidem hoste rediens, adeo grauiter est ab consule increpitus ut per eum stetisse diceretur quo minus accepta..."Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...alternis inconditi versus militari licentia iactati quibus consul increpitus, Meneni celebre nomen laudibus fuit, cum ad omnem mentionem..."