increpitum
Dictionary entries
- Entry →increpo, increpare, increpui, increpitus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
rebuke, chide, reprove; protest at/indignantly, complain loudly/scornfully;; rattle, snap, clash, roar, twang, make noise; (alarm/danger); strike noisily;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Examples
Liber XXXII
Titus Livius (Livy)
"...plenam tumultus, trepido exercitu accepto praetorem multis probris increpitum prouincia decedere atque abire Romam iussit. Neque ipse consul..."Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...ferebantque Vespasianum, tamquam somno coniveret, a Phoebo liberto increpitum aegreque meliorum precibus obtectum, mox imminentem perniciem maiore fato..."
