increpitos
Dictionary entries
- Entry →increpo, increpare, increpui, increpitus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
rebuke, chide, reprove; protest at/indignantly, complain loudly/scornfully;; rattle, snap, clash, roar, twang, make noise; (alarm/danger); strike noisily;
acc. pl. perf. pass. part.
Examples
- G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...ferebat, ereptam sibi gloriam recusandi, tribunos graviter increpitos potestate privavit. Neque ex eo infamiam affectati etiam regii nominis..." - T
Liber XXVII
Titus Livius (Livy)
"...contio dimissa fatentium iure ac merito sese increpitos neque illo die uirum quemquam in acie Romana fuisse praeter..." - P
Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Paetus Thrasea, multo cum honore Caesaris et acerrime increpito Antistio, non quicquid nocens reus pati mereretur, id egregio..."
