increpitares
Dictionary entries
- Entry →increpito, increpitare, increpitavi, increpitatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
chide, utter (noisy) reproaches at;
sg. imperf. act. subj. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Liber II
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...remitti virtutem existimarent; esse homines feros magnaeque virtutis; increpitare atque incusare reliquos Belgas, qui se populo Romano dedidissent..." 
Liber Quintus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...ordine regi proximus et frater materno sanguine Perses increpitare virum, sequitur duce turba reperto. ille furens ira solio..."
