increpito, increpitare, increpitavi, increpitatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st
- Frequency:
- Lesser
chide, utter (noisy) reproaches at;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | increpito | increpitamus |
| 2 | increpitas | increpitatis |
| 3 | increpitat | increpitant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | increpitare |
| active | perfect | increpitavisse |
| passive | present | increpitari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | increpita | increpitate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | increpitato | increpitatote |
| 3 | increpitato | increpitanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | increpitare | increpitamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | increpitator | — |
| 3 | increpitator | increpitantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | increpitatus | increpitati |
| Gen. | increpitati | increpitatorum |
| Dat. | increpitato | — |
| Acc. | increpitatum | increpitatos |
| Voc. | increpitate | increpitati |
| Abl. | increpitato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | increpitata | increpitatae |
| Gen. | increpitatae | increpitatarum |
| Dat. | increpitatae | — |
| Acc. | increpitatam | increpitatas |
| Voc. | increpitata | increpitatae |
| Abl. | increpitata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | increpitatum | increpitata |
| Gen. | increpitati | increpitatorum |
| Dat. | increpitato | — |
| Acc. | increpitatum | increpitata |
| Voc. | increpitatum | increpitata |
| Abl. | increpitato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | increpitandus | — |
| Gen. | increpitandi | — |
| Dat. | increpitando | — |
| Acc. | increpitandum | — |
| Voc. | increpitande | — |
| Abl. | increpitando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | increpitanda | — |
| Gen. | increpitandae | — |
| Dat. | increpitandae | — |
| Acc. | increpitandam | — |
| Voc. | increpitanda | — |
| Abl. | increpitanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | increpitandum | — |
| Gen. | increpitandi | — |
| Dat. | increpitando | — |
| Acc. | increpitandum | — |
| Voc. | increpitandum | — |
| Abl. | increpitando | — |
Supines
accusative: increpitatum; ablative: increpitatu
Examples
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...ferebat, ereptam sibi gloriam recusandi, tribunos graviter increpitos potestate privavit. Neque ex eo infamiam affectati etiam regii nominis..."Liber XXVII
Titus Livius (Livy)
"...contio dimissa fatentium iure ac merito sese increpitos neque illo die uirum quemquam in acie Romana fuisse praeter..."Liber XIV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Paetus Thrasea, multo cum honore Caesaris et acerrime increpito Antistio, non quicquid nocens reus pati mereretur, id egregio..."
