increpito, increpitare, increpitavi, increpitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

chide, utter (noisy) reproaches at;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1increpitoincrepitamus
2increpitasincrepitatis
3increpitatincrepitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincrepitare
activeperfectincrepitavisse
passivepresentincrepitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
increpita
increpitate
future
PersonSingularPlural
2
increpitato
increpitatote
3
increpitato
increpitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
increpitare
increpitamini
future
PersonSingularPlural
2
increpitator
—
3
increpitator
increpitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
increpitatus
increpitati
Gen.
increpitati
increpitatorum
Dat.
increpitato
—
Acc.
increpitatum
increpitatos
Voc.
increpitate
increpitati
Abl.
increpitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
increpitata
increpitatae
Gen.
increpitatae
increpitatarum
Dat.
increpitatae
—
Acc.
increpitatam
increpitatas
Voc.
increpitata
increpitatae
Abl.
increpitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
increpitatum
increpitata
Gen.
increpitati
increpitatorum
Dat.
increpitato
—
Acc.
increpitatum
increpitata
Voc.
increpitatum
increpitata
Abl.
increpitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
increpitandus
—
Gen.
increpitandi
—
Dat.
increpitando
—
Acc.
increpitandum
—
Voc.
increpitande
—
Abl.
increpitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
increpitanda
—
Gen.
increpitandae
—
Dat.
increpitandae
—
Acc.
increpitandam
—
Voc.
increpitanda
—
Abl.
increpitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
increpitandum
—
Gen.
increpitandi
—
Dat.
increpitando
—
Acc.
increpitandum
—
Voc.
increpitandum
—
Abl.
increpitando
—

Supines

accusative: increpitatum; ablative: increpitatu