increpantibus
Dictionary entries
- Entry →increpo, increpare, increpavi, increpatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
rebuke, chide, reprove; protest at/indignantly, complain loudly/scornfully;; rattle, snap, clash, roar, twang, make noise; (alarm/danger); strike noisily;
abl. pl. pres. act. part.dat. pl. pres. act. part.
Examples
- T
Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...Aetolorum satis pacata haec relinquatis.' Romanus cunctis undique increpantibus Aetolos responsurum se fuisse iis dixit, nisi ita infensos..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...tergum manus; laniata veste, foedum spectaculum, ducebatur, multis increpantibus, nullo inlacrimante: deformitas exitus misericordiam abstulerat. obvius e Germanicis..."
