increpantibus
Dictionary entries
- Entry →increpo, increpare, increpavi, increpatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
rebuke, chide, reprove; protest at/indignantly, complain loudly/scornfully;; rattle, snap, clash, roar, twang, make noise; (alarm/danger); strike noisily;
abl. pl. pres. act. part.dat. pl. pres. act. part.
Examples
Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...Aetolorum satis pacata haec relinquatis.' Romanus cunctis undique increpantibus Aetolos responsurum se fuisse iis dixit, nisi ita infensos..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...tergum manus; laniata veste, foedum spectaculum, ducebatur, multis increpantibus, nullo inlacrimante: deformitas exitus misericordiam abstulerat. obvius e Germanicis..."
