incolate
Dictionary entries
- Entry →incolatus, incolata, incolatum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Souter (Later Latin)
- Age:
- Later
unfiltered, unstrained; unpurified;
voc. sg. (m.) - Entry →incolo, incolare, incolavi, incolatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Souter (Later Latin)
- Age:
- Later
live, dwell/reside (in); inhabit; sojourn;
voc. sg. perf. pass. part.pl. pres. act. imp. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...alumni. vos mihi quae Latium septenaque culmina, Nymphae, incolitis Thybrimque novis attollitis undis, quas praeceps Anien atque exceptura..."- G
Liber II
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...Belgas in armis esse, Germanosque qui cis Rhenum incolant sese cum his coniunxisse, tantumque esse eorum omnium furorem..." - T
Liber VI
Titus Livius (Livy)
"...Minerva ceterique di deaeque, qui Capitolium arcemque incolitis, sicine vestrum militem ac praesidem sinitis vexari ab inimicis? Haec..."
