incolo, incolare, incolavi, incolatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Souter (Later Latin)
Age:
Later

live, dwell/reside (in); inhabit; sojourn;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1incoloincolamus
2incolasincolatis
3incolatincolant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentincolare
activeperfectincolavisse
passivepresentincolari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
incola
incolate
future
PersonSingularPlural
2
incolato
incolatote
3
incolato
incolanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
incolare
incolamini
future
PersonSingularPlural
2
incolator
—
3
incolator
incolantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
incolatus
incolati
Gen.
incolati
incolatorum
Dat.
incolato
—
Acc.
incolatum
incolatos
Voc.
incolate
incolati
Abl.
incolato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
incolata
incolatae
Gen.
incolatae
incolatarum
Dat.
incolatae
—
Acc.
incolatam
incolatas
Voc.
incolata
incolatae
Abl.
incolata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
incolatum
incolata
Gen.
incolati
incolatorum
Dat.
incolato
—
Acc.
incolatum
incolata
Voc.
incolatum
incolata
Abl.
incolato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
incolandus
—
Gen.
incolandi
—
Dat.
incolando
—
Acc.
incolandum
—
Voc.
incolande
—
Abl.
incolando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
incolanda
—
Gen.
incolandae
—
Dat.
incolandae
—
Acc.
incolandam
—
Voc.
incolanda
—
Abl.
incolanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
incolandum
—
Gen.
incolandi
—
Dat.
incolando
—
Acc.
incolandum
—
Voc.
incolandum
—
Abl.
incolando
—

Supines

accusative: incolatum; ablative: incolatu

Examples

No examples found.