inaurati
Dictionary entries
- Entry →inauro, inaurare, inauravi, inauratus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
gild, make rich;
gen. sg. perf. pass. part.gen. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- D
Satura XIII
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...sunt, minor exstat sacrilegus qui radat inaurati femur Herculis et faciem ipsam Neptuni, qui bratteolam de Castore ducat..." - G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...tria milia pondo auri furatus e Capitolio tantundem inaurati aeris reposuit. Societates ac regna pretio dedit..."
