inauro, inaurare, inauravi, inauratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

gild, make rich;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inauroinauramus
2inaurasinauratis
3inauratinaurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinaurare
activeperfectinauravisse
passivepresentinaurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inaura
inaurate
future
PersonSingularPlural
2
inaurato
inauratote
3
inaurato
inauranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inaurare
inauramini
future
PersonSingularPlural
2
inaurator
—
3
inaurator
inaurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inauratus
inaurati
Gen.
inaurati
inauratorum
Dat.
inaurato
—
Acc.
inauratum
inauratos
Voc.
inaurate
inaurati
Abl.
inaurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inaurata
inauratae
Gen.
inauratae
inauratarum
Dat.
inauratae
—
Acc.
inauratam
inauratas
Voc.
inaurata
inauratae
Abl.
inaurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inauratum
inaurata
Gen.
inaurati
inauratorum
Dat.
inaurato
—
Acc.
inauratum
inaurata
Voc.
inauratum
inaurata
Abl.
inaurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inaurandus
—
Gen.
inaurandi
—
Dat.
inaurando
—
Acc.
inaurandum
—
Voc.
inaurande
—
Abl.
inaurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inauranda
—
Gen.
inaurandae
—
Dat.
inaurandae
—
Acc.
inaurandam
—
Voc.
inauranda
—
Abl.
inauranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inaurandum
—
Gen.
inaurandi
—
Dat.
inaurando
—
Acc.
inaurandum
—
Voc.
inaurandum
—
Abl.
inaurando
—

Supines

accusative: inauratum; ablative: inauratu

Examples

No examples found.