impugnarier
Dictionary entries
- Entry →impugno, impugnare, impugnavi, impugnatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
fight against, attack, assail;
pres. pass. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...animum induxerit, quam veneficiis quoque et devotionibus impugnari se comperisset; ac ne tunc quidem ultra progressus, quam..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...impunitate, Vespasianum melioribus relinqueret. Marcellus non suam sententiam impugnari, sed consulem designatum censuisse dicebat, secundum vetera exempla quae..."
