impugno, impugnare, impugnavi, impugnatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

fight against, attack, assail;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1impugnoimpugnamus
2impugnasimpugnatis
3impugnatimpugnant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimpugnare
activeperfectimpugnavisse
passivepresentimpugnari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
impugna
impugnate
future
PersonSingularPlural
2
impugnato
impugnatote
3
impugnato
impugnanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
impugnare
impugnamini
future
PersonSingularPlural
2
impugnator
—
3
impugnator
impugnantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
impugnatus
impugnati
Gen.
impugnati
impugnatorum
Dat.
impugnato
—
Acc.
impugnatum
impugnatos
Voc.
impugnate
impugnati
Abl.
impugnato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
impugnata
impugnatae
Gen.
impugnatae
impugnatarum
Dat.
impugnatae
—
Acc.
impugnatam
impugnatas
Voc.
impugnata
impugnatae
Abl.
impugnata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
impugnatum
impugnata
Gen.
impugnati
impugnatorum
Dat.
impugnato
—
Acc.
impugnatum
impugnata
Voc.
impugnatum
impugnata
Abl.
impugnato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
impugnandus
—
Gen.
impugnandi
—
Dat.
impugnando
—
Acc.
impugnandum
—
Voc.
impugnande
—
Abl.
impugnando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
impugnanda
—
Gen.
impugnandae
—
Dat.
impugnandae
—
Acc.
impugnandam
—
Voc.
impugnanda
—
Abl.
impugnanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
impugnandum
—
Gen.
impugnandi
—
Dat.
impugnando
—
Acc.
impugnandum
—
Voc.
impugnandum
—
Abl.
impugnando
—

Supines

accusative: impugnatum; ablative: impugnatu

Examples

No examples found.