improborum
Dictionary entries
- Entry →improbus, improba, improbum:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
wicked/flagrant; morally unsound; greedy/rude; immoderate; disloyal; shameless;
gen. pl. (m.)gen. pl. (n.)
Examples
- M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...quota pars erit quod aut innocentis tuebitur aut improborum scelera compescet aut in pecuniariis quaestionibus veritati contra calumniam..." - G
Liber II
Gaius Phaedrus from FABVLARVM AESOPIARVM LIBRI QVINQVE
"...anus evellerat. III. Aesopus ad Quendam de Successu Improborum Laceratus quidam morsu vehementis canis,tinctum cruore panem misit..." - M
Liber Primus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...numquam tamen id confidet fore semper occultum. plerumque improborum facta primo suspicio insequitur, dein sermo atque fama..." - G
Liber VIII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...manus praecidit vitamque concessit, quo testatior esset poena improborum. Drappes, quem captum esse a Caninio docui, sive indignitate..."