improbantes
Dictionary entries
- Entry →improbo, improbare, improbavi, improbatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disapprove of, express disapproval of, condemn; reject;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...damnato in vincla duci iubere. Ut haud quoquam improbante, sic magno motu animorum, cum tanti viri supplicio suamet..." - T
Liber XXXII
Titus Livius (Livy)
"...consurrexerunt ac reliquerunt concilium neque mirante ullo nec improbante. Nam Megalopolitanos auorum memoria pulsos ab Lacedaemoniis restituerat..."
