improbantes
Dictionary entries
- Entry →improbo, improbare, improbavi, improbatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disapprove of, express disapproval of, condemn; reject;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
Liber XXXII
Titus Livius (Livy)
"...consurrexerunt ac reliquerunt concilium neque mirante ullo nec improbante. Nam Megalopolitanos auorum memoria pulsos ab Lacedaemoniis restituerat..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...damnato in vincla duci iubere. Ut haud quoquam improbante, sic magno motu animorum, cum tanti viri supplicio suamet..."
